« Blog

Producentenbezoek Friuli 2018

2017-02-23 09.53.08

Producentenreis Friuli-Venezia Giulia

Zoals elk jaar bezoeken we eind februari onze producenten in Noord-Italië, waaronder die in het uiterste noordoosten: Friuli-Venezia Giulia. Dat geeft ons de kans de jonge wijnen van de nieuwe jaargang te proeven. Soms al in de fles, maar bijna altijd nog van de tank of van het vat. Het geeft altijd een goed eerste beeld van wat we van het nieuwe jaar kunnen verwachten, in termen van algemene kwaliteit en specifieke eigenschappen. Medio april proeven we op de Italiaanse wijnbeurs Vinitaly dezelfde wijnen nog eens en bepalen we ons finale oordeel.

Friuli-Venezia Giulia

Friuli-Venezia Giulia, roepnaam Friuli, is een boeiend stukje Italië. Het was een van de eerste regio’s die in de jaren 70 van de vorige eeuw overging op het gebruik van staal en temperatuurcontrole bij de vergisting. Daarnaast werd er overgestapt naar het gebruik van barriques voor de rijping. De kwaliteit van de wijnen, vooral de witte, is in de jaren daarna enorm gestegen. Friuli is dan ook vooral bekend om zijn witte wijnen. Het klimaat is vaak te nat en te koud voor blauwe druivenrassen. De Colli Orientali is hierop de uitzondering, het is in dat deelgebied van Friuli warmer en droger.

In Friuli vind je een enorme keur aan druivenrassen en wijnstijlen. Er staat Pinot Grigio, Sauvignon en Chardonnay aangeplant, maar voor de avonturiers ook lokale druivenrassen zoals Ribolla Gialla, Friulano en Malvasia Istriana. Dit zijn de druivenrassen die de regio het best tot uiting laten komen. Zo staan deze rassen in het deelgebied Collio aangeplant op een bodem die bestaat uit ponca (zandsteen afgewisseld door mergel). Dit stukje van Friuli behoorde vroeger tot de Adriatische zee, maar is bij de vorming van de Alpen omhoog gedrukt. Hieraan dankt het de karakteristieke basisgesteldheid van de bodem, die dus ponca wordt genoemd. Deze bodem bevat dankzij de teruggetrokken zee bovendien veel verschillende lagen neergeslagen sediment. Zowel schelpen als ijzerhoudende bestanddelen. De bodem is daarnaast nogal gevoelig voor aardverschuivingen omdat ze “smelt” als er te veel water op neerslaat. Vandaar de vele terrassen die je overal in de Collio ziet. Ook staan er in de wijngaarden vaak bomen aangeplant om met hun wortels de bodem vast te houden. Het smelten van de bodem heeft ook een positief effect. Hierbij komen namelijk mineralen vrij uit de verschillende lagen neergeslagen sediment. Dit geeft de wijnen hun unieke frisheid.

Het oogstjaar 2017

2017 was in Friuli een zeer moeilijk jaar. Het was vroeg in het voorjaar erg warm. Met Pasen was het al boven de 20 graden. Tegelijkertijd was er 20 april juist een nacht met zeer zware nachtvorst. Veel planten waren al uitgelopen en zijn kapot gevroren. Het leed in de wijngaarden is heel wisselend uitgevallen. Bij sommige producenten leidde de genoemde weersomstandigheden tot wel 40% minder opbrengst bij de vroegbloeiende rassen. Op plekken met veel windverplaatsing was er echter nauwelijks schade. Vervolgens was er in 2017 sprake van een erg hete zomer, met praktisch geen neerslag. Dat deed de planten (verder) lijden. Een aantal wijnmakers had nog meer pech, bij hen regende het juist precies tijdens de oogst, net op het moment dat de druiven de juiste rijpheid hadden bereikt. Met dit in ons achterhoofd betraden we de kelders van onze producenten.

Producentenbezoek

We bezochten als eerste Ronco dei Tassi. Zij waren 2017 redelijk goed doorgekomen. Het lijkt er sterk op dat hun belangrijkste wijnen zich tijdens de tweede test tijdens de Vinitaly goed gaan houden.

Bij Vie di Romans proefden we de jaargang 2016. Vie di Romans zit in Mariano del Friuli in het deelgebied Isonzo. Het is een volkomen platte regio. Meestal niet het ideale terroir voor wijnbouw. De bodem moet het hier echter niet hebben van vruchtbare valleigrond, maar juist van eindmorenes van gletsjers. De bodemsamenstelling is per perceel in kaart gebracht. Vervolgens is daar het ras aangeplant dat het best gedijd op deze bodem. Op de website van Vie de Romans  http://www.viediromans.it/content/?id=98 staat prachtig uitgelegd hoe de bodem ontstaan is. Zij brengen hun wijnen altijd een jaar later uit vanwege een langere rijpingstijd in de kelders. 2016 was in de Isonzo een droger jaar dan 2015. Aan het eind van het seizoen begon er een droge wind te waaien. Dit leidde niet tot waterstress, maar droogde de druiven gedeeltelijk in. Daardoor hebben alle wijnen meer volume en concentraat. We proefden een zeer sterke line up, waarbij de wijnen nu al toegankelijk waren. Na het proeven van de jaargang 2016 kregen we nog en aantal oudere jaren onder onze proefneus. Samengevat gold voor deze wijnen een imponerend rijpingspotentieel. Hier volgen nog een aantal specifieke proefnotities:

2018-02-22 16.51.27

  • Vie die Romans | Sauvignon Piere 1999

Warm jaar. Een van de meest geconcentreerde wijnen van de afgelopen 40 jaar. Spannende neus, kruidig, maar ook wat notigs. In de mond nog een duidelijke frisse sauvignonexpressie. Gerijpt, maar deze sauvignon die alleen op staal is gevinifieerd staat nog recht overeind.

  • Vie di Romans | Chardonnay Rive Alte 1995

Caramel, laurier, boenwas. Ontwikkelt zich ook nog. In de mond harmonieus, bijna jong en fris lijkt het.

  • Vie di Romans | Chardonnay Rive Alte 1991

Ingetogen, beetje geel fruit, kruidig. Waanzinnig in de mond, veel energie, totaal niet vermoeid.

In hun kelders worden nu door Vie di Romans zelf wijnen voor verkoop in de verre toekomst weggelegd. Wij verkopen al jaren liever wat oudere jaargangen. Soms gaat de verkoop echter te snel en waren de allocaties oorspronkelijk niet groot genoeg. Van een beperkt aantal cuvees zijn nog wat oudere jaren te krijgen.

2018-02-23 13.25.50

In de Colli Orientali bezochten we Silvana, Flavio en dochter Cora van Le Due Terre. Misschien wel de liefste wijnfamilie die we kennen. Flavio maakt hier sinds de jaren 90 zijn wijnen. De naam is ontstaan uit de twee bodemtypes waar de wijngaarden op staan. Rondom het huis bestaat de bodem uit ponca. Aan de overkant van de weg, waar Merlot staat aangeplant, zit er meer klei in de bodem. We kregen even een inkijkje in de jaargangen 2016 en 2017 van het vat. 2016 is harmonieus en gebalanceerd. De 2017 worstelt nog ernstig met zichzelf. Hier sloegen alle plagen toe, tot aan regen in de oogsttijd. De druiven werden tussen de buien door binnengehaald. De kwaliteit moet zich nog gaan bewijzen. Tijdens de lunch, Silvana is een waanzinnige kok, proefden we het oogstjaar 2015. Niet zo verfijnd als het jaar 2016, maar ook zeker weer mooi. De Sacrisassi bianco was wat vetter. Ook de andere wijnen hadden meer vulling en materie. Opmerkelijk hoe groot de verschillen tussen oogstjaren iedere keer weer kunnen zijn.