« Blog

Najaarsproeverij 2016 | Girolamo Russo

2014-11-27-12-42-34

Ik denk wel eens dat ik een lievelingsregio heb in Italië, maar als ik dan probeer te bedenken welke dat dan is kan ik geen keuze maken. Elke regio heeft zijn aantrekkingskracht. Soms vanwege de dramatische natuur zoals in het dal van Alto Adige, soms vanwege het eten en de wijn zoals in Piemonte. Maar meestal gewoon beiden. Maar één plek laat mij niet los en dat is de Etna op Sicilië. Een indrukwekkende plek. De immer rokende vulkaan op de achtergrond en de steile hooggelegen wijngaarden die wortelen in het zwarte vulkaanzand. Niemand heeft hier ooit gehoord van Phyloxera en lange tijd is aan deze regio alle mode voorbij getrokken. Tot een jaar of tien geleden de potentie van deze unieke plek en de druivenrassen “ontdekt” werd.

2014-11-27-15-39-46-1 2014-11-27-14-43-59 2014-11-27-14-33-03

Het bleek dat met moderne fermentatiemethoden en opvoeding op hout en beter werk in de gaarden er een ongekende potentie werd blootgelegd. Giuseppe Russo (zijn vader heette Girolamo) behoort tot de nieuwe generatie van wijnmakers op de Etna. Hijzelf is pianist en hij heeft een graad in de letteren, maar toen zijn vader overleed en de wijngaarden aan hem vervielen moest hij zich toch even achter zijn oor krabben wat hij daarmee zou gaan doen.

Hij besloot dat doorgaan op de weg die zijn vader bewandelde geen optie was. Zijn vader liep kwistig met de gifspuit door de gaarden en verkocht zijn fruit aan een grote producent. Giuseppe besloot eerst alle wijngaarden volgens biologische principes te gaan bewerken. De eerste jaren dat hij wijn maakte waren niet heel goed. Totdat hij de oenoloog Emilio Falsini leerde kennen. Met de jaargang 2006 sloeg hij een nieuwe weg in. Guiseppe staat bij zijn collega’s bekend als een totale fruit-purist. Hij doet een rigoureuze selectie in de wijngaarden en ook nog als het fruit binnenkomt. Dat geeft de wijnen hun puurheid en schoonheid. Recentelijk kocht Giuseppe een aantel grote houten fouders voor de opvoeding voor zijn wijnen. Dat betekend dat hij langzaam afscheid neemt van zijn barriques..